Dragan Bursać o skandiranju Ratku Mladiću u Novom Pazaru: „To nije navijanje, to je politička poruka“
Kolumna novinara i publiciste Dragan Bursać izazvala je snažne reakcije u javnosti jer se bavi događajima sa utakmice između FK Novi Pazar i FK Crvena zvezda, gdje su navijači beogradskog kluba skandirali ime ratnog zločinca Ratko Mladić. Bursać taj događaj ne tumači kao izolovani incident, već kao dio šire političke i ideološke matrice koja traje decenijama.
U tekstu objavljenom na portalu Radiosarajevo.ba, autor iznosi oštru kritiku srpskog nacionalizma i uloge navijačkih grupa u političkom životu Srbije, uz posebno naglašavanje simboličke poruke koju, prema njegovom tumačenju, takvo skandiranje šalje Sandžaku i bošnjačkom stanovništvu. Bursać centralni događaj opisuje veoma oštro. On tvrdi:
„Ono što se desilo na utakmici Crvene zvezde i Novog Pazara nije sport. To je politički četnički performans.“
Prema njegovom viđenju, stadion je pretvoren u prostor demonstracije ideološke moći i zastrašivanja. Autor smatra da skandiranje imena Ratka Mladića predstavlja simboličku poruku dominacije i podsjećanje na ratnu politiku iz devedesetih.
U analizi kolumne jasno je da Bursać posmatra sportske tribine kao produžetak političke borbe. On smatra da se kroz navijačke parole šalju političke poruke, posebno prema sredinama koje se ne uklapaju u nacionalistički narativ. Jedna od glavnih teza kolumne jeste historijska veza između navijačkih grupa i nacionalističkih projekata. Bursać podsjeća na period ratova devedesetih, kada su pojedine navijačke grupe bile povezane sa paravojnim formacijama.
Autor navodi primjer Željko Ražnatović Arkan, koji je regrutovao borce za svoju paravojnu jedinicu upravo među navijačima. Po njegovom tumačenju, taj model mobilizacije nikada nije potpuno nestao – promijenio je samo oblik. U današnjem kontekstu, Bursać tvrdi da se navijačke grupe često koriste za političke provokacije, zastrašivanje ili demonstraciju nacionalističke moći.
Poseban dio kolumne posvećen je pitanju zašto se ovakvi incidenti događaju upravo u Novom Pazaru. Bursać smatra da je razlog politička i kulturna specifičnost tog grada. On naglašava da je Novi Pazar sredina sa većinskim bošnjačkim stanovništvom i snažnim civilnim društvom koje se često suprotstavlja nacionalističkim politikama. Upravo zbog toga, tvrdi autor, grad postaje simbolična meta provokacija.
U kolumni se navodi da takve poruke imaju cilj psihološkog pritiska i demonstracije moći nad prostorima koji se ne uklapaju u dominantni nacionalistički narativ. Bursać je posebno kritičan prema reakciji institucija Srbije. On tvrdi da država često ignoriše ili minimizira ovakve incidente, što prema njegovom mišljenju stvara utisak prećutne tolerancije prema glorifikaciji ratnih zločinaca.
Autor iznosi tvrdnju da navijačke grupe u Srbiji već godinama funkcionišu kao neformalna politička infrastruktura vlasti – bilo kroz pritiske na opoziciju, proteste ili demonstracije nacionalističke mobilizacije. Ovakva ocjena predstavlja jedan od najkontroverznijih dijelova kolumne, jer direktno dovodi u vezu političku vlast sa navijačkim strukturama.
U završnom dijelu teksta Bursać naglašava simboličku dimenziju Sandžaka. On smatra da ovaj region predstavlja dokaz multietničke i politički različite Srbije, što ga čini posebno osjetljivim u kontekstu nacionalističkih narativa. Autor zaključuje da skandiranje ratnim zločincima ne pokazuje snagu, već duboku krizu društva koje i dalje nije raskrstilo sa nasljeđem ratova.
Istovremeno poručuje da takvi incidenti ne mogu promijeniti identitet i društvenu realnost Sandžaka, koji opisuje kao prostor različitosti i otpora nacionalističkoj homogenizaciji.
Zaključak novinarske analize
Kolumna Dragana Bursaća predstavlja oštru političku interpretaciju događaja na utakmici u Novom Pazaru. Autor incident na tribinama ne vidi kao sportski problem, već kao simbol šire ideološke borbe koja, prema njegovom mišljenju, traje još od ratova devedesetih.
Kroz tekst Bursać povezuje navijačke grupe, nacionalističku ideologiju i političku moć, uz snažnu poruku da Sandžak ostaje prostor koji se opire takvim narativima. Kolumnu procitajte na ovom linku!
Interesantno je kako su muslimanska govna iz Sarajeva apsolutno kompatibilna sa ovim srpskim govnetom, cije je prezime Bursac? Ono urodjenicki divljacko skandiranje pre, tokom i posle utakmice “Cigani, Cigani…”, upuceno fudbalerima “Crvene zvezde”, napad na autobuse sa fudbalerima i nzvijacima, je odraz “civilizovanosti, kulture i ljubavi”, koju, pod obavezno, posebno prema pravoslavnim Srbima, pokazuju novopazarski banditi i ulicari?! Ovakvi mediji sluze da prikupljaju antisrpska govna na jednu gomilu, ne bi li od govana napravili specijalitet za svoje citsoce. Ko vas ne zna ljudi moji?! Ovo je ogledni primer kako izgrednici pokusavaju sebe da prefstave kao zrtvu, sto je manir svih gmizavaca u ljudskom obliku.
Ciganima nazivaju I Srbi I sve navijacke grupe iz Srbije,ovu bagru od vucicevih huligana CZ,a poluraspali r.mladic,cetnicko govno je sinonim zla u cijelom svijetu,svetijebosava I cifsanone u svoju drzavu Kosovo da ti Kurti zakuri jos malo
Đubrad četnička napadati jiš na ulazu u SANDŽAK.Nema mesta govnima četničkim u Sandžaku Pampers-general crkava ko divlja svinja u zatvoru,tamo neka idu.Smrt četnicima i ratnim huškačima !!
Kakav tvoj sudzuk budaletino jedna? To je Srbija. Bila, jeste i bice. Sto ne pokusate nesto, da promenis, nego kao hijene napadate ljude koji su u manjini? Bas bih voleo da se zajebete. Ratko Mladic je heroj, pravi srpski. Nije napafao zene i decu kao islamske hijene?! On ce za razloku od svih ovih poturcenjackih fukara ostati zapamcen u srpskom narodu kao heroj. Bio je vojnik u pravom smislu te reci i mozete samo da mu zavidite. Nije pobego ko ona vada picka Oric ili Ejup Ganic koji ne sme da prespava na istom mestu, da ga ne sustigne ono sto mu sleduje.
Srbija doista ima krizu u vlasti i na svakom nivou. Doista je ocigledna kontradiktornost u stavovima kako vlade tako i uticajnih poejdinaca. Vlada i Vucic na jednoj strani formalno priznaju da se u Srebrenici desio STRASAN ZLOCIN, iako negiraju genocid, priznaju strasan zlocin. Strasan zlocin ne znaci da u ubili tamo neke zlocince, koji su klali Sebe po selima (kako mnogi lazovi iz njihovog naroda tvrde a cak ni srpska strana nije to tvrdila na zvanicnim sudjenjima)! Strasan zlocin znaci da su ubijali neduzan narod! Opet svi ovi cetnici, svi uticajni Srbi sto podrzavaju genocidase Karadzica i Mladica otvoreno podrzavaju Vucica! To je paradoks, jer se trebaju dogovorit jel bio makar zlocin ili ne!
Ja sam ubedjen da oni svi znaju da je bio genocid i da vole sto je bio, i da kazu neka smo ih poklali a ovako nastupima pokysavaju da lazu. Jer ipak znaju da ima koliko toliko iskrenih Srba i boje se svijeta i ne smiju reci otvoreno “da klali smo ih, ubijali smo im djecu snajperom, neka smo ih”… jer ce se pokazati kakvi su to monstrumi!!!
Ali ko iole zna da cita medju redovima, jasno je kaio dan da vecina nijh otvoreno zeli da mi nestanemo, da nas nema pa cak i da nas pokolju….
A mi smo glupi, ne kapiramo sve to, vecina je spremna svadjati se oko cestitanja bozica… takvi bolje i ne zasluzuju!!