Sandzaklive

Switch to desktop Register Login

Rasim Ljajić – borac za “srpsku stvar”

Put Rasima Ljajića od generalnog sekretara SDA Sandžaka, preko predsjednika Vlade Sandžaka, koju je devedesetih godina formiralo tadašnje Muslimansko nacionalno vijeće Sandžaka, do predsjednika Sandžačke demokratske partije, završio se neslavno, kao i sam učinak njegovog bavljenja nacionalnom politikom sandžačkih Bošnjaka. Od čovjeka koji je nekada zajedno sa Sulejmanom Ugljaninom organizovao referendum za autonomiju Sandžaka ostalo je, izgleda, samo ime i prezime. Politički ideali i ideje, ako ih je uopšte i bilo, topili su se iz godine u godinu, da bi se na kraju, najzad, pretvorili u bijeg iz sandžačke na teren srpske velikodržavne politike.

Piše : Almir Mehonić

AlmirMehonickolumna zps9e59774c

Njegovo učešće u sandžačkoj politici je, svakako, obilježio sukob sa Sulejmanom Ugljaninom, koji je trajao više od 15 godina i koji je do te mjere polarizovao Bošnjake u Sandžaku da su pred tim sukobom zamagljeni pravi problemi Sandžaka. Kao jedna od glavnih karakteristika njegove politike ostaće upamćeni i savezi sa strankom Vojislava Šešelja u Novom Pazaru i u Sjenici.

 

Ljajić je u programu svoje stranke naglasio je da se zalaže za regionalizaciju Srbije, koja bi trebalo da ima od 10 do 12 regiona, sa po 600.000 do 800.000 stanovnika, a koji ne bi bili pravljeni na etničkim osnovama.

 

Ovakvim principom nekadašnji sandžački političar automatski je eliminisao Sandžak, zato što je ova regija zasnovana, prije svega, na etničkom principu, s obzirom na to da su Bošnjaci skoncentrisani uglavnom u šest sandžačkih opština. U ovih šest opština ima manje od 600.000 stanovnika, što, prema Ljajićevim, kriterijima nije dovoljno za poseban region.

Beogradska marioneta

Ovakavi stavovi nisu nikakvo iznenađenje, pošto Ljajić već skoro deceniju obavlja važne političke poslove za “srpsku stvar”. On je, između ostalog, na čelu Nacionalnog savjeta za saradnju sa Haškim tribunalom, u kojem mu je glavni posao relativizacija srpskih zločina i pomoć srpskim zločincima, kao što je bio skorašnji slučaj sa Stanišićem i Simatovićem.

 

Ljajić je jedno vrijeme obavljao funkciju šefa Koordinacionog tijela za Preševsku dolinu, regiju na jugu Srbije, nastanjenu većinskim albanskim stanovništvom. Relativizacija problema albanskog stanovništva u ovom dijelu Srbije bio je glavni posao Ljajića kao šefa ovog tijela.

 

Ljajić će, između ostalog, ostati upamćen i kao političar koji je mnogobrojne funkcije dobijao kao apsolutno lojalan političar, koji se najmanje zalagao za narod iz kojeg je ponikao.

 

Osnivanjem nove stranke u čijem imenu više nema prefiksa sandžačka i bošnjačka, ali ne samo u imenu nego su i u Programu te riječi nepozanica, Rasim Ljajić je neslavno završio svoju karijeru bošnjačkog političara.

 

Visoki čelnici u srbijanskoj Državnoj bezbjednosti, koje su funkcioneri njegove stranke, možda i najviše govore o misiji Rasima Ljajića u sandžačkoj politici.

 

Svima dobro upućenima u sandžačke prilike je već odavno jasno da je uloga Rasima Ljajića slična ulozi Fehima Musekadića, četničkog komandanta, dobrovoljaca iz Prvog svjetskog rata i Viteza Karađorđeve zvjezde sa mačevima. Kažu da je Draža Mihailović volio Fehima Musakadića kao rijetko koga od svojih komandanata i četnika. Nešto slično kao što su Ljajića voljeli Đinđić, Koštunica i Tadić juče, a Vučić, Nikolić i Dačić danas.



.........


Copyright 2010-2013 Sandzaklive.rs. Sva prava zadržana. Zabranjeno preuzimanje sadržaja bez dozvole izdavača.

Top Desktop version